Summer photo
Op een stille zondagmorgen, zo tegen tien uur, stond ik aan de Pontweg en zag bijna aan het eind van het pad naar Johanneshoeve, in de Prins Hendrikpolder, een wit optrekje staan.
Bij nadere beschouwing bleek het de oude verkoopwagen van de Fa. van Liere uit Oudeschild te zijn. De patatwagen die jaren aan de vissershaven had gestaan, was gepromoveerd tot paardenstal. Daar, bij van Liere, schoolden wij wekelijks samen op ons zondagse rondje over het eiland. Nostalgische herinneringen kwamen bovendrijven. Buurten en sterke verhalen aanhoren tijdens de vele patatjes met, de kroketten en de frikandellen die we er gegeten hebben.
’De lens van mijn platencamera projecteerde een ander beeld op mijn matglas, een beeld dat niet Texels was, het leek meer op Texas. De wolkenlucht, de plantengroei, de rommeligheid het was niet van hier. Alleen aan de horizon, zag ik nog net het puntje van de schoorsteen van de T.E.M.* boven de heuvel uitsteken. Het enige herkenbare.’
Nostalgische herinneringen kwamen bovendrijven. Buurten en sterke verhalen aanhoren tijdens de vele ’patatjes met’ die we er gegeten hebben.
Nu is alles anders. De vroegere patatwagen op de haven van Oudeschild is weg. Een prachtig rustiek pand is er voor in de plaats gekomen. ’t Is anders. ’t Is ook even wennen, maar samenscholen doen we er nog steeds en buurten met meer eilanders dan ooit. Eigenlijk kunnen we niet zonder Veronica. Veronica wie was dat eigenlijk?